Müslüm Maqomayevin evi: səssiz divarların içində qalan səs - Rusiya mətbuatı

Bizi sosial şəbəkələrdən izləyin:

O, səhnədə kral, həyatda isə sadəliyini qoruyan bir insan idi...

Moskvanın mərkəzində, Tverskoy bulvarına yaxın Leontyevski döngəsi, 14 ünvanında yerləşən bu bina kənardan sadəcə köhnə, lakin nizamlı bir yaşayış evi kimi görünür.

Moderator.az xəbər verir ki, bu barədə "dzen.ru"' nəşri yazıb.

Səssiz fasadın arxasında yaşayan tarix

Nəşr yazır ki, bu evin divarlarına yaxınlaşdıqca anlayırsan ki, bu yer sadəcə daş və memarlıqdan ibarət deyil - bu, bir dövrün nəfəsidir. Bu ev sovet mədəniyyətinin ən böyük adlarını özündə cəmləyib.

Burada musiqiçilər, aktyorlar, dirijorlar yaşayıb, yaradıblar, səhnələrdən kənarda da öz həyatlarını davam etdiriblər. Amma bu ünvanın yaddaşında bir ad xüsusi yer tutur - Müslüm Maqomayev. Onun səsi təkcə konsert salonlarında deyil, sanki bu binanın divarlarında da əks-səda kimi qalıb. Elə bil zaman dayanıb və o səs hələ də bu küçədə dolaşır.

Şöhrətin içində sakit bir həyat

Müslüm Maqomayev 1982-ci ildən 2008-ci ilə qədər həyat yoldaşı Tamara Sinyavskaya ilə bu evdə yaşayıb. Onların pəncərələri kiçik bir parka baxırdı - sonralar həmin yerdə sənətkarın xatirəsinə heykəl ucaldılıb.

Amma bu evə gələn yol asan olmayıb. O, şöhrətinin ən parlaq illərində belə uzun müddət sabit evsiz yaşamış, mehmanxana otaqlarını "müvəqqəti daimi ünvan"a çevirmişdi.

Buna baxmayaraq, Maqomayev heç vaxt bunu yük kimi daşımadı. Onun dünyasında əsas olan divarlar yox, insanlara ötürdüyü hiss idi. O, səhnədə kral, həyatda isə sadəliyini qoruyan bir insan idi.

Onun haqqında danışanlar deyir ki, o, çox vaxt özündən çox başqalarını düşünərdi. Səxavəti və səmimiyyəti ilə tanınardı. Şöhrəti heç vaxt insanlığının qarşısına keçmədi, əksinə, onu daha da işıqlandırdı.

Səsin qaldığı yer

Müslüm Maqomayev haqqında danışarkən insanlar təkcə bir müğənnini deyil, bir hissi - dərin, təmiz və unudulmaz bir səsi xatırlayırlar. Leontyevski 14 bu gün sadəcə bir ünvan deyil. Bu bina bir yaddaşdır - musiqinin, sənətin və insan talelərinin bir-birinə qarışdığı bir nöqtədir.

Burada yaşanan həyat hekayələri artıq keçmişdə qalmayıb, sanki bu şəhərin nəfəsinə çevrilib. Və o nəfəsin içində Maqomayevin səsi də var. Elə bir səs ki, zaman onu susdura bilmir, sadəcə başqa formaya çevirir. Və Moskvanın gecə küləyi bu küçədən keçəndə, elə bil o səs yenidən çox uzaqdan, amma çox doğma bir yerdən eşidilir.