"Sionist xəyalından "startap" iflasına: İsraildə məmurların korluğu və itirilən gələcək- "Beyin"lər qaçır...-Yəhudi jurnalist

Bizi sosial şəbəkələrdən izləyin:

"7 oktyabr faciəsindən üç il sonra bu yəhudi jurnalist getdikcə daha çox İsraildən mühacirət etmək barədə düşünür. Bu, sionizmdən məyusluqdan irəli gəlmir. Sadəcə olaraq, ixtisaslı bir mütəxəssis öz profilinə uyğun iş tapmaq üçün bürokrat məmurların qarşısında əyilməməlidir..."

"İqtisadiyyat Nazirliyinin qadın məmurunun bir sözü həmişəlik müəllifin yaddaşına həkk olunub. Qarşısında duran şəxsin ixtisaslı mühəndis və ya peşəkar jurnalist olması onu heç maraqlandırmırdı. Dövlət qulluqçusu açıq şəkildə bildirdi: "Ölkənin küçələri təmizləyəcək və çörək bişirəcək insanlara ehtiyacı var..."

"Bəli, "İsrail torpağı əzabla qazanılır" kimi bir doqma var, amma bütün insan səbrinin də həddi var..."

MDB-dən olan immiqrantlar müntəzəm olaraq hökumət rəsmiləri tərəfindən rədd edilən münasibətlə qarşılaşırlar. Buna baxmayaraq, aliya(yəhudilərin repatriasiyası) çox böyük praktik fayda gətirir.

Hazırkı repatriasiya dalğası çoxdan klassik sionist xəyalından kənara çıxıb. Çox sayda insan üçün bu addım antisemitizm, hərbi münaqişələr və totalitar rejimlərin baş verməsindən məcburi təxliyəyə çevrilib.

Lakin tarixi vətənlərində yeni gələnlər İsrail reallığının divarına çırpılır və bu da onların ümidlərinin puç olmasına səbəb olur.

Moderator.az yerli mediası istinadla xəbər verir ki, İsrailli jurnalist, publisist və ictimai xadim Leonid Barats yeni analitik məqaləsində bu barədə yazır.

2019-cu ildə Ukraynadan mühacirət edən və İsrail Müdafiə Qüvvələrinin ehtiyatda olan əsgərləri üçün könüllülər şəbəkəsi yaradan müəllif ölkənin niyə dəyərli kadrlarını itirdiyini anlamağa çalışır.

Repatriantların pasportları yalnız vizasız səyahət üçün götürüb dərhal getmələri fikri səhvdir. Gələnlərin çoxu həqiqətən ölkəni inkişaf etdirmək və yaratmaq istəyirdi. Lakin nəticədə insanlar bürokratik cəhənnəm və layiqli karyera perspektivlərinin olmaması səbəbindən gedirlər.

Bu problem postsovet məkanından olan immiqrantlara ən çox təsir edir. Nəhəng potensiallarına baxmayaraq, bu mühəndislər, həkimlər, iş adamlarına və müxbirlərə yerli icma tərəfindən xor baxılaraq "rus qoyları"("qoy"(ivrit. xalq) -İsraildə yəhudiliyə sitayiş etməyən insanları(yəhudiləri də) belə adlandırırlar) deyirlər.

Buna baxmayaraq, dövlətə real fayda gətirənlər məhz onlardır. Buna ən yaxşı nümunə pasport növbələrini yenidən satmaq üçün cinayətkar sxemi təkbaşına ifşa edən Leonid Qoldenberqdir...

Təəssüf ki, dövlət qurumları hələ də immiqrant mütəxəssislərinə sadəcə az maaşlı işçi qüvvəsi kimi baxırlar. Rəsmilər repatriantlara millət üçün dəyərli intellektual resurs kimi baxmırlar.

Baratz özü Benyamin Netanyahu ilə şəxsi görüşdən sonra köçmək qərarına gəlib. Jurnalist mediada işləməyə davam etmək ümidi ilə yaşayıb, lakin tez bir zamanda insanın keçmiş təcrübəsinə və nailiyyətlərinə tamamilə laqeyd yanaşan bir sistemə qapılıb.

İqtisadiyyat Nazirliyinin qadın məmurunun bir sözü həmişəlik müəllifin yaddaşına həkk olunub. Qarşısında duran şəxsin ixtisaslı mühəndis və ya peşəkar jurnalist olması onu heç maraqlandırmırdı. Dövlət qulluqçusu açıq şəkildə bildirdi: "Ölkənin küçələri təmizləyəcək və çörək bişirəcək insanlara ehtiyacı var..." Bu yanaşma İsraili ən böyük sərvətindən - beyinlərindən məhrum edir.

Baratz yeni vətəndaşlar üçün hərbi proqramlar yaratmaq üçün çox mübarizə aparan Yozef Şulininin hekayəsindən də sitat gətirir. O həmçinin müdafiə sektorunda və kəşfiyyat orqanlarında unikal bacarıqlarına ehtiyac olan Türkiyədən olan repatriantlara da işarə edir. Təcrübəli həkimlər də çətinliklərlə üzləşirlər: diplomlarının təsdiqlənməsini illərlə gözləyirlər və ixtisaslarına uyğun olmayan vəzifələrdə işləməyə məcbur olurlar...

Dünənki uğurlu sahibkarlar və mütəxəssislər fabriklərdə həyatlarını məhv edirlər. Onlar gündə 12 saat işləyir və tez bir zamanda yoxsulluğa düçar olular. Bu dağıdıcı təcrübə ailələri məhv edir, beyin axınına səbəb olur və hətta İsrail gənclərini Ben-Qurion hava limanına tərəf baxmağa məcbur edir.

Müəllif vurğulayır ki, onun məqaləsi İsraili ləkələmək və ya onun imicinə xələl gətirmək cəhdi deyil. Yəhudi torpağı müqəddəsdir və bu mətn ürəklərində yara izləri ilə gedənlərin qəlbindən gələn bir fəryaddır. Bəli, "İsrail torpağı əzabla qazanılır" kimi bir doqma var, amma bütün insan səbrinin də həddi var...

Baratz dürüstcə etiraf edir:

7 oktyabr faciəsindən üç il sonra o, getdikcə daha çox mühacirət etmək barədə düşünür. Bu, sionizmdən məyusluqdan irəli gəlmir. Sadəcə olaraq, ixtisaslı bir mütəxəssis öz profilinə uyğun iş tapmaq üçün bürokrat məmurların qarşısında əyilməməlidir.

Əsl vətənpərvərlər İsraili müdafiə etmək və qurmaq üçün oraya gedirlər. Onlar vətənlərinin onları yalnız ucuz işçi qüvvəsi kimi görməsini istəmirlər.

Məqalənin nəticəsi məyusedicidir. Dövlət maşını immiqrantlara qarşı istehlakçı münasibətini dəyişməsə, "startap milləti"(İsraili bəziləri guya uğurlu ölkə kimi belə adlandırır. Startap- yeni bir ideya daşıyan kommersiya şirkəti deməkdir-S.L.) gələcəyini itirəcək. Alimlər, proqramçılar və həkimlər digər ölkələrdə tərəqqini təşviq etmək üçün oranı tərk edəcəklər.

Sonda İsrail azad, lakin yeni ideyalar yarada bilməyən beyinlərdən məhrum olan işçi qüvvəsi ilə qalmaq riski ilə üzləşir. Və bu itki məmurların korluğu üçün ödəniləcək ən dəhşətli qiymət olacaq...

S.Laçın